Twórcy

Aktor Narodowego Starego Teatru, gdzie stworzył ponad 30 zapadających w pamięć ról. Artysta o bogatej osobowości scenicznej, ogromnej skali talentu i charakterystycznej vis comica. W Starym Teatrze zagrał role (m. innymi Onufrego Zagłoby w przedstawieniu „Trylogia” Jana Klaty, Orcia „Nie-boskiej komedii. Wszystko powiem Bogu!” Moniki Strzępki), które przyniosły mu liczne aktorskie nagrody (m. innymi Nagroda im. S. Wyspiańskiego i Nagroda im. A. Zelwerowicza)

Dziennikarka Polskiego Radia Dzieciom. Z radiem związana od ośmiu lat. Jurorka konkursów dla dzieci i młodzieży, zarówno literackich jak i wokalnych. Prowadzi pokazy filmowe i spotkania autorskie.  Zakochana w teatrze, zaczytana w literaturze dziecięcej. Uważa, że doba jest zdecydowanie za krótka, bo gdyby było inaczej, mogłoby być tak jak w Dolinie Muminków: „Można leżeć na moście i patrzeć, jak przepływa pod nim woda. Albo biegać i brodzić w czerwonych botach po mokradłach. Albo zwinąć się w kłębek i przysłuchiwać się, jak deszcz pada na dach. Bardzo jest łatwo miło spędzać czas” – tylko trzeba go znaleźć.

Profesor literaturoznawstwa, wykłada na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalizuje się w historii literatury Młodej Polski oraz badaniach nad poezją współczesną. Stworzyła Ośrodek Badań Literatury Dziecięcej i Młodzieżowej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest jurorem Olimpiady Literatury i Języka Polskiego – kiedyś była jej laureatką. Jej zainteresowania naukowe obejmują: literaturę Młodej Polski, przemiany w poezji polskiej od końca XIX wieku do współczesności, badanie wyobraźni poetyckiej, baśń w literaturze, literacki temat dziecka i dzieciństwa.

Polonistka, bibliotekoznawczyni, biblioterapeutka, absolwentka liceum muzycznego. Pracuje w I Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego w Przemyślu. Współpracuje z „Książkami. Magazynem do czytania” oraz Instytutem Badań Edukacyjnych. Na lekcjach języka polskiego chętnie wykorzystuje konteksty muzyczne i plastyczne. Zawsze wraca do literatury dla dzieci. I do Czarnogóry.

Małgorzata Gałysz-Wróbel (Ptasie Radio PR) – absolwentka Wydziału Filozofii UW, promotorka literatury dla dzieci i młodzieży, animatorka czytelnictwa, członkini Polskiej Sekcji IBBY. Ze środowiskiem książki dla dzieci związana od 2012 r. Obecnie jako niezależna specjalistka wspiera wydawnictwa, autorów, organizacje i instytucje kultury. Ma słabość do pięknie wydanych książek, absurdalnego poczucia humoru oraz dzikiej przyrody.

Ilustratorka i projektantka graficzna związana z Wrocławiem. Absolwentka ASP we Wrocławiu, swoją edukację artystyczną poszerzyła podczas stypendium na uniwersytecie w Knoxville w USA.
Współpracuje z wydawnictwami, instytucjami kultury i sztuki oraz markami komercyjnymi. Specjalizuje się w projektowaniu książek, identyfikacjach wizualnych wydarzeń artystycznych i wystaw, a także w projektowaniu przestrzeni wystawienniczych. Ilustruje książki dla dzieci, tworzy ilustracje prasowe i produktowe — inspirowane kobiecością, naturą i codziennością.
Prowadzi również warsztaty kreatywne dla dzieci.

Behawiorystka, trenerka psów i ratowniczka, wraz ze swoimi psami od 2019 roku uczestniczy w pilotażowym programie na krakowskim lotnisku im. Jana Pawła II, gdzie psy pod czujnym okiem przewodniczki, wspierają w wyjątkowy sposób podróżujących. Jest współautorką książki „Jak rozmawiać z psem?”.

Polska ilustratorka i artystka graficzna, laureatka wielu nagród, znana ze swojego charakterystycznego stylu łączącego tradycyjne techniki ilustracyjne ze współczesnym podejściem do formy i koloru. Tworzy ilustracje do prasy i książek, współpracując z międzynarodowymi wydawcami i magazynami, m.in. The New York Times, The New Yorker, Der Tagesspiegel i The Atlantic. Laureatka brytyjskiej nagrody Blue Peter Award (2022), trzykrotnie uczestniczyła w wystawie ilustratorów targów Bologna Children’s Book Fair. W wolnych chwilach zajmuje się ceramiką. Mieszka i tworzy we Wrocławiu.

Absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pisarz, nauczyciel, ekspert związany ze środowiskiem edukacji niepublicznej. Autor licznych, stworzonych wspólnie z ilustratorem Maksem Skorwiderem popularnonaukowych książek dla dzieci z serii „To, o czym dorośli ci nie mówią”: „Ekonomia” „Polityka”, „Mózg”, „Kosmos”, „Sztuczna Inteligencja”, “Wirus i inne drobne ustrojstwa”,  „Klimat”, „Sex”, a także „Rewolucje”, „Mury” i „Wojny”.

Profesor tytularny w Katedrze Polonistycznej Edukacji Polonistycznej i kierownik Centrum Badań Edukacyjnych i Kształcenia Ustawicznego na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Członkini Rady Konsultacyjnej Ośrodka Badań Literatury Dziecięcej i Młodzieżowej UJ oraz redakcji czasopisma naukowego „Czy/tam/czy/tu”, poświęconego zagadnieniom literatury dziecięcej i jej szeroko pojętym kontekstom. Redaktor naukowy serii wydawniczej Edukacja Nauczycielska Polonisty. Autorka książek, w których przedstawia pomysły na zachęcenie młodych ludzi do czytania: Przyjemność i odpowiedzialność w lekturze. O praktykach czytania literatury w szkole; W poszukiwaniu czytelnika. Diagnozy, inspiracje, rekomendacje.

Beata Jarmakowska-Stranz i Maciej Stranz – duet małżeński z Trójmiasta tworzący grupę artystyczną Kamyk Studio, a od kilku lat również duet muzyczny Struny Świata.
Specjalizują się w autorskich warsztatach dla dzieci: ekologicznych, etnograficznych i artystycznych. Od wielu lat współpracują z Wydawnictwem Zakamarki, realizując warsztaty literackie przeznaczone dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym.

Twórcy dużych instalacji artystycznych, takich jak:
„Nieznośny Atak Śledzi Na Wieloryba” – Sopot Fringe Festival,
„Sztuka Ziemi – Krąg Pięciu Żywiołów” – Festiwal Wędrowania,
„Matka Ziemia”, „Przodki” i „Zaślubiny Słońca i Księżyca” – Festiwal Mitologii Słowiańskiej

Dyrektor Naczelna i Artystyczna Teatru Lalek Rabcio.  Absolwentka  Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie Filia w Białymstoku, kierunek aktorstwo lalkarskie. Współzałożycielka i prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Rabcia. Aktorka, instruktorka teatralna, oraz animatorka lokalnej społeczności. Uhonorowana orderem „Zasłużona dla Rabczańskiej Młodzieży” przez Radę Młodzieżową Miasta Rabka – Zdrój.

Konserwator Muzeum im. Władysława Orkana w Rabce – Zdroju, nauczyciel plastyki, absolwent Konserwacji Dzieł Sztuki i Studium Pedagogicznego UMK w Toruniu i Liceum Plastycznego im. Antoniego Kenara w Zakopanem. Przez lata prowadziła zajęcia plastyczne w OPP w Rabce. Laureatka Konkursu Etnodizajn organizowanego przez Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie, oraz zwyciężczyni Konkursu Rabcool – kulturowy produkt Rabki. Autorka scenariuszy lekcji muzealnych, kurator i współautor wielu wystaw muzealnych (m.in. „Zabawki ludowe…”, „Heródek orawski Nikifor” oraz „Gdzie TUROŃ chodzi…, czyli rzecz o dawnych kolędnikach”.), pomysłodawczyni i współautor filmów muzealnych, autorka projektów graficznych. Działacz Inicjatywy CzeRemCha. Pasjonatka kreatywnego recyklingu i stylu vintage.

Muzyk i multiinstrumentalista, pedagog, grafik, fotografik. W swojej twórczości w sposób niekonwencjonalny wykorzystuje tradycyjne instrumenty, a także sięga po nietypowe przedmioty m.in. garść kamieni, patyków, kawałek blachy. Brał udział w wielu koncertach i festiwalach w kraju i całej Europie. Współtworzył muzykę do filmów i spektakli teatralnych m.in. dla Teatru Witkacego z Zakopanego. Obecnie współpracuje z rabczańskim Teatrem „Chrząszcz w trzcinie”. Jest wiceprezesem Stowarzyszenia Kulturowy Gościniec. Od 2011 roku pełni również funkcję redaktora naczelnego „Wiadomości Rabczańskich”.

Twórcy INSPIRO (www.inspiro.org ), organizatorzy setek warsztatów, nagradzani animatorzy kultury, którzy uwielbiają pracę z dziećmi, dla których zmieniają Świat. Są praktycznie nieteoretyczni. Fascynuje ich siła oddolnych inicjatyw, energia lokalnych społeczności i fakt, że wszystko jest możliwe. 

Są stypendystami Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Zarządzania Kulturą i Wspierania Rozwoju Kadr Kultury. Otrzymali Nagrodę POLCUL za wspieranie społeczeństwa obywatelskiego, nagrodę specjalną MocArty RMF Classic oraz tytuł Animator Roku Miasta Kraków za szczególne osiągnięcia w animacji kultury. Zostali także nominowani do nagrody za upowszechnianie czytelnictwa w konkursie organizowanym przez Polska Sekcja IBBY. W uzasadnieniu podkreślono ich odważne, niebanalne i pełne zaangażowania działania na rzecz czytelnictwa oraz konsekwencję w mówieniu do dzieci językiem książki. Współpracują z KBF, realizując projekty „Literackie Chwile w Pałacu Potockich”, „Wyjątkowe Chwile” i „Propagacje – szkolenia dla nauczycieli”. Na zlecenie Instytutu Książki prowadzą warsztaty czytelnicze w ramach programu „Mała Książka Wielki Człowiek”

Doktor habilitowany nauk humanistycznych, pracownik Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się badaniem kultury popularnej i mediów elektronicznych, szczególnie interesuje się fantastyką i grami wideo. Dawniej tłumacz, redaktor i twórca gier wideo, planszowych i fabularnych, obecnie – z braku czasu – wyłącznie gracz.

Autorka kryminałów, która zdobyła uznanie czytelników swoim debiutem W cieniu Babiej Góry. Z wykształcenia pedagog specjalny, a z pasji społecznica i działaczka. Jako wolontariuszka prowadzi dom tymczasowy dla bezdomnych psów, angażując się w pomoc potrzebującym zwierzętom. Historie swoich czworonożnych podopiecznych postanowiła opowiedzieć także najmłodszym czytelnikom w serii bajek Psia Chatka.

dr Wanda Matras-Mastalerz – doktor nauk humanistycznych w dziedzinie literaturoznawstwa, adiunkt w Instytucie Nauk o Informacji Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie, członek Polskiego Towarzystwa Biblioterapeutycznego we Wrocławiu, kierownik Zespołu ds. Badań nad Książką w ramach Ośrodka Badań nad Mediami. Realizatorka projektów w ramach Centrum Leczenia Czytaniem powołanego w Krakowie przez Fundację Poemat. Słowa na wagę oraz prowadząca spotkania Dyskusyjnych Klubów Czytelniczych dla Dzieci. Autorka kilkudziesięciu publikacji naukowych i popularnonaukowych z zakresu terapeutycznej funkcji literatury, animacji czytelnictwa, technik pracy umysłowej oraz edukacji medialnej i czytelniczej. Certyfikowany trener stymulacji pamięci i rozwoju intelektu, współpracownik kilkunastu Uniwersytetów Dzieci i Rodziców. Kierownik studiów podyplomowych z zakresu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej oraz kursów z zakresu biblioterapii i bajkoterapii.

Marcin Minor to ilustrator, a także pedagog, terapeuta rozwojowy i arteterapeuta, dla którego ważnym źródłem inspiracji jest również doświadczenie bycia ojcem. Jego twórczość cechują poetyckość i baśniowy klimat, inspirowane naturą, architekturą i kontrastami.
Tworzy, sięgając po różnorodne techniki: od akrylu na płótnie i papierze, przez akwarelę, tusz i olej, po suche pastele i digital art. Ta różnorodność środków wyrazu pozwala mu budować wielowarstwowe, pełne głębi kompozycje. W 2025 roku został uhonorowany prestiżową nagrodą Newbery Honor za ilustracje do książki „Lis z Martwego Lasu” (wydawnictwo Kropka), co potwierdza jego wyjątkową pozycję w świecie ilustracji i literatury dziecięcej.

Autor bestsellerowych „Bebechów”, „Glutologii” i „Coś tu śmierdzi”. Adam Mirek to uznany popularyzator nauki oraz naukowiec z krwi i kości. Jego publikacje regularnie lądują na listach Bestsellerów Empiku i są wyróżniane w plebiscycie portalu Lubimy Czytać. Autor został też doceniony prestiżową nagrodą Mądra Książka Roku. Mirek posiada unikatową umiejętność tłumaczenia najtrudniejszych zjawisk za pomocą humoru i obrazowych porównań, co czyni go jednym z najbardziej poczytnych autorów współczesnej literatury dziecięcej w Polsce.

Pisarz, projektant, twórca kolaży. Autor nagradzanych książek dla dzieci: Słoń na Księżycu, Balonowa 5, Van Dog, Nikogo Nie Ma w Domu, Podziemna Przygoda Odważnej Żaby Rene. Jego książki bawią i intrygują dzieciaki na całym świecie – od Brazylii po Koreę. Mieszka i tworzy we Wrocławiu.

Joanna Piekarska – kierowniczka Zakładu Edukacji Bibliotekarskiej Biblioteki Narodowej. Absolwentka Instytutu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Uniwersytetu Warszawskiego oraz podyplomowych studiów „Literatura i książka dla dzieci i młodzieży” w Instytucie Literatury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, autorka licznych szkoleń w zakresie literatury dziecięcej i młodzieżowej oraz możliwości ich wykorzystania we wspieraniu procesu edukacyjnego, rozwojowego, biblioterapeutycznego oraz resocjalizacji. Wielbicielka baśni, posiada bogata kolekcję publikacji i przedmiotów związanych z Czerwonym Kapturkiem. Dyplomowany coach.

Prezeska Polskiej Sekcji IBBY. Wyróżniona Odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

Pedagog, nauczycielka z kilkunastoletnim doświadczeniem pracy z dziećmi. Absolwentka studiów licencjackich: pedagogika o specjalności praca socjalna oraz magisterskich: pedagogika o specjalności wychowanie przedszkolne i nauczanie początkowe. Ukończyła również studia podyplomowe z logopedii.

Uczestniczyła w kilkudziesięciu szkoleniach dla nauczycieli związanych z pracą w grupie, uważnością, pracą z tekstami literackimi, m.in. czytaniem wrażeniowym.

Prowadzi zajęcia ruchowe z elementami jogi i uważności dla dzieci, jogę rodzinną. Współpracuje z Fundacją Panda Team im. Michałka Tarachowicza, a także poznańskim Wydawnictwem Frajda, prowadząc warsztaty dla dzieci.

Doktor psychologii. Pracownik naukowy Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego (obecnie na emeryturze), konsultant dla rodziców i nauczycieli. Współdziała jako społeczny doradca z Komitetem Ochrony Praw Dziecka i (w latach 2008 – 2018) z Rzecznikiem Praw Dziecka. Propaguje wiedzę psychologiczną współpracując jako ekspert z prasą, stacjami radiowymi oraz telewizyjnymi. Autorka wielu publikacji, w tym książek „Szczęśliwe dziecko czyli jak uniknąć najczęstszych błędów wychowawczych”, „Nastolatki pod lupą”, „Między nami samicami” (współ. Dorota Sumińska), „Twoje szczęśliwe dziecko czyli jak być wystarczająco dobrym rodzicem”, „Przedszkolak. Wielki mały człowiek”.

Skończyła ceramikę na krakowskiej AGH. Przez jakiś czas wykonywała bardzo nudną pracę w fabryce porcelany i aby nie „zaziewać” się na śmierć, przypomniała sobie, że najwięcej radości sprawia jej malowanie. Czym prędzej chwyciła więc za farby oraz pędzle i zaczęła malować – najpierw drewniane koty, ptaki i inne cudaki stworzone przez męża Maćka (od 1998 roku wspólnie prowadzą pracownię „Z Innej Bajki”), potem ściany w pokoju synków Kostka i Ignasia, meble oraz wszystko, co wpadło jej pod pędzel. Ale najchętniej maluje na tekturze ilustracje do książek i do „Świerszczyka”, w którym zadebiutowała (poprzez poplątane ścieżki) całkiem niedawno, bo w 2011 roku. Lubi dziwić się światu. Marzy o własnych skrzydłach. Na razie pojawiają się one w snach, podobnie jak postacie z tekstów, które ma zilustrować. Mieszka z rodziną gdzieś na uboczu XXI wieku. Chciałaby kontynuować chlubną tradycję dziadka i pomalować kurnik swoim kurom – może w rupaki?

Ukończyła filologię angielską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od lat uczy angielskiego, maluje obrazy i pisze książki. Ma dwóch synów, kota i psa. Lubi rowerowe wyprawy, dwuosobowe plenery i truskawki ze śmietaną. I dobre książki, które kupuje nałogowo. Dwukrotna laureatka Konkursu Literackiego im. Astrid Lindgren. Jej powieść O Stephenie Hawkingu… otrzymała Nagrodę Literacką im. Kornela Makuszyńskiego i została wpisana na Listę Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej i międzynarodową listę IBBY Outstanding Books for Young People with Disabilities. Polska Sekcja Ibby wyróżniła jej książkę Łopianowe pole nagrodą literacką w kategorii książka dla dzieci roku 2017.

Pisarka, autorka podręczników, tłumaczka, nauczycielka, lektorka. Ukończyła japonistykę na Uniwersytecie Warszawskim i anglistykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Była stypendystka japońskiego Ministerstwa Edukacji. W Japonii mieszkała w sumie 10 lat. Wielokrotnie nagradzana w konkursach literackich (Świat Przyjazny Dziecku, Górska Książka Roku, Royal Dragonfly Book Award, Creative Child Award). Jest autorką między innymi bardzo poczytnych serii książek o Poli, która przybliża dzieciom zasady bezpiecznego zachowania w przestrzeni publicznej oraz o Florze, która przeżywa wiele magicznych przygód dzięki swojej niezwykłej wyobraźni. Marzycielka, próbująca ujarzmić na papierze rozbrykane myśli i niestworzone pomysły, zapalony włóczykij i dumna mama Kacpra i Flory.

Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Dyplom uzyskała na Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie. Jej grafiki wystawiane były we Włoszech, Turcji i na Węgrzech. W 2010 roku ukończyła w Mediolanie kurs dla ilustratorów u Roberto Innocentiego.

Prowadzi plenery  i warsztaty malarskie dla dzieci i dorosłych, również w ramach wydarzenia Dawnej Rabki Czar. Jest członkinią Stowarzyszenia Lokomotywa w ramach, którego angażuje się w projekty artystyczne i ekologiczne. W wolnym czasie tworzy biżuterię z elektrośmieci i starych zabawek. Pracuje nad projektem pisarsko-ilustratorskim „Cztery pory Rabki-opowiastki dla dzieci”. Jej ostatnia praca to projekt malarski historii U.S.A. do programu TV „Ciężarówką przez Stany”. W styczniu 2020 roku wzięła udział w warsztatach ilustratorskich „Dziennik z podróży” z Joanną Concejo. Na co dzień pracuje jako arteterapeutka z osobami z niepełnosprawnością umysłową i z chorobami psychicznymi… a od „święta” jest wykładowcą w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej w Brzegu. Lubi nowe wyzwania, podróże, rozmowy i zwierzęta.

Za dnia naukowiec, doktor habilitowany w Instytucie Biologii Ssaków Polskiej Akademii Nauk w Białowieży. Zajmuje się historią przyrodniczą. Chodząc po Puszczy Białowieskiej jest zajęty rozmyślaniem, jakie ślady dawnej obecności i działalności człowieka kryje w sobie dany zakątek lasu. Natomiast nocą pisze i ilustruje książki dla dzieci i komiksy, m.in. „Żubra Pompika” czy komiksową serię „Ryjówka Przeznaczenia”. Wydał też cykl powieści o zwierzętach („Ambaras”, „Tarmosia”, „Bercia i Orson”), a wspólnie z Adamem Wajrakiem stworzył dwie komiksowe trylogie: westernowy „Umarły Las” i kryminalnego „Detektywa Wróbla”. Najnowszym jego komiksem jest „Echo” o superbohaterskich nietoperzach, świeżo ukazały się też pierwsze cztery tomy nowego cyklu ilustrowanych książek „Naturobocik”.

Autorem zdjęcia jest Olav Noviak.

Aktor, związany na stałe z Teatrem Ludowym w Krakowie. Absolwent krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Występował w wielu filmach (m.in.: Legenda Tatr, Śmierć jak kromka chleba, Zawrócony, Anioł w Krakowie, Zakochany Anioł) i w popularnych serialach(Na Wspólnej, Szpilki na Giewoncie, Komisarz Alex).

fot. Roman Chełmowski

Aktorka. Profesor sztuk teatralnych. Rektor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie.
Od roku 1987 pozostaje związana ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, w latach 1997-2000 była też aktorką Teatru Narodowego w Warszawie.
W dotychczasowym dorobku ma sześćdziesiąt ról na scenie teatralnej i czterdzieści w Teatrze Telewizji. Na deskach scenicznych zagrała m.in. Salomeę w” Śnie srebrnym Salomei” J. Słowackiego i Małgorzatę w „Fauście” J. W. Goethego w reż. J. Jarockiego (za obie te role otrzymała przyznane przez miesięcznik „Teatr” Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza). W Teatrze Telewizji zagrała m.in. tytułowe role w” Marii Stuart” F. Schillera w reż. R. Glińskiego , w” Krolowej Krystynie” A.Strindberga w reż. P. Mikuckiego i Kamę Stern w Zazdrości E.Vilar w reż. K. Jandy . W dorobku ma też wiele ról filmowych, m.in. Dorę i Lili w „Mój XX wiek” Ildiko Enyedi (nagroda dziennikarzy na Festiwalu Filmów Węgierskich w Budapeszcie), tytułową Faustynę w filmie J. Łukaszewicza (1994, Główna Nagroda Aktorska Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Rydze) i Ewę w filmie Tato M. Ślesickiego (1995, Nagroda „Złota Kaczka” tygodnika „Film”). Laureatka Nagrody im. Zbigniewa Cybulskiego (1995).

Grafik, plakacista, ilustrator, kurator wystaw. Profesor Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu, gdzie kieruje Pracownią Komiksu i Powieści Graficznej na Wydziale Grafiki. Na stałe współpracuje z Tygodnikiem Polityka, Kulturą Liberalną. Laureat licznych nagród oraz uczestnik wielu wystaw w kraju i na świecie. Nie lubi o sobie pisać – woli rysować…

Ilustrator serii To, o czym dorośli ci nie mówią, stworzonej wspólnie z Bogusiem Janiszewskim (m.in. Ekonomia, Polityka, Mózg, Kosmos, Sztuczna inteligencja, Klimat, Śmieci, Bóg, Sex, Dojrzewanie) ( Wyd. Publicat), książek pt. Wojny, Rewolucja, Katastrofy (Wyd. Albus), O, choroba i Książka o narkotykach. Nieporadnik (Wyd. Agora).

Przyjaciółka dzieci i książek, edukatorka, autorka.
Od 15 lat upowszechnia literaturę dla dzieci wszędzie tam, gdzie tylko można: na warsztatach z dziećmi, na szkoleniach z nauczycielami i bibliotekarzami, na spotkaniach z rodzicami, na uczelni ze studentami, a nawet na wakacjach z taternikami czy plażowiczami.
Piszę książki dla dzieci, publikuje dla dorosłych,. Jest autorka koncepcji czytania wrażeniowego, czyli odkrywania tekstu literackiego w kilku wymiarach.
Miłośniczka górskich wypraw, zona, mama dwóch córek i dwóch synów.

Pisarz, dziennikarz i grafik, członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Obok książek i sztuk teatralnych dla dorosłych, pisze książki dla dzieci i młodzieży, które wysyłane anonimowo na najpoważniejsze konkursy literackie, zdobywają najwyższe nagrody: „Omega” (Książka Roku IBBY 2010), „Czarny Młyn” (nagroda Konkursu Literackiego im. Astrid Lindgren 2010) „Za niebieskimi drzwiami”, („Dziecięcy Bestseller Roku” 2011), „Arka Czasu” (nagroda Konkursu Literackiego im. Astrid Lindgren 2013), „Czarownica piętro niżej”(nagroda literacka Zielona Gąska 2014), W 2014 r. do księgarń trafiła kontynuacja przygód Mai – bohaterki „Czarownicy piętro niżej” – „Tuczarnia motyli”.

Wit Szostak jest polskim pisarzem, autorem powieści, opowiadań, dramatów i esejów. Opublikował kilkanaście książek literackich. Jego powieści były nominowane do nagród literackich: nagrody literackiej NIKE (Fuga 2013, Szczelinami 2023) oraz Paszportów „Polityki” (Sto dni bez słońca 2015). Powieść Dumanowski doczekała się adaptacji radiowej Jana Klaty oraz dwóch teatralnych w Narodowym Starym Teatrze. Jego dramaty (Pogłosy i Obrzędy) były wystawiane we Wrocławiu, Lublinie i Łodzi. Ostatnio wydał Wylinkę (2025), pierwszą książkę napisaną dla dzieci, uznaną za Książkę Roku przez Polską Sekcję IBBY. W kwietniu tego roku ukazała się jego najnowsza powieść Suche strugi.
Z wykształcenia jest filozofem, pracuje jako profesor uczelni na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. Jako Dobrosław Kot – Szostak jest pseudonimem literackim – ostatnio wydał Dorzecza i dociekania (2025), filozoficzny esej o rzekach, źródłach i ujściach, w których pyta o samą rzekę i śledzi rzeczne metafory w języku.
Wit Szostak mieszka w Krakowie z żoną i trójką dzieci.

Marta i Cezary Skroccy – teatralno-filmowe małżeństwo artystów. Marta jest absolwentką pracowni animacji krakowskiej ASP. Cezary ukończył Akademię Teatralną w Warszawie, Wydział Lalkarski w Białymstoku.Od lat w ramach Stowarzyszenia  Lokomotywa „napędzają” w Rabce i okolicy kulturę, zwłaszcza w zakresie teatru, filmu i muzyki oraz wspierania lokalnych artystów i promowania ekologicznych postaw. Wspólnie tworzą Teatr Chrząszcz w Trzcinie – skierowany do dzieci teatr lalkowy. Prowadzą też warsztaty teatralne, animacji poklatkowej, filmowe, plastyczne i scenograficzne.

Teatr lalek o długiej i bogatej tradycji. Inauguracyjny spektakl odbył się 12 listopada 1949 roku. Repertuar teatru adresowany jest nie tylko do najmłodszej widowni, ale także do młodzieży i widzów dorosłych. Wizytówką teatru są przedstawienia oparte o folklor, opowieści o górach oraz dawnych bohaterach ludowych kultywujących tradycje regionu.

„Piszę z banalnego powodu: mówienie nie jest moją najmocniejszą stroną, a od dziecka mam potrzebę opowiadania świata, jakim go widzę.
Pracuję na poddaszu. Czasem pod starą gruszą w ogrodzie, ale jak gryzą komary albo leży śnieg, to nie.
Prawie całe życie mieszkałam w Gdańsku i to miasto jest dla mnie synonimem domu, jednak teraz żyję na podwarszawskiej wsi. Jest mi tu całkiem dobrze.
Mam dzieci w różnych rozmiarach i męża fotografa. Żyją z nami dwa psy (w wygodnych budach), kotka (to my u niej mieszkamy), dużo myszy, pająków (w ścianach i pod podłogami) i duch Dziadka Tadka (który wystąpił gościnnie w Nocy strachów).
Mówi się, że tworzę dla dzieci i młodzieży, ale czy wiek ma tu szczególne znaczenie? Wątpię, żeby konieczne były takie podziały. Moje książki są dla każdego, komu z nimi po drodze.”

Urodziłem się w 1957 roku w Krakowie, mieszkam w Warszawie. Kształciłem się na dyplomatę, a pracowałem potem jako dziennikarz, handlowiec i redaktor. Przez dziewięć lat współredagowałem miesięcznik „Dziecko” (w którym ukazało się moje pierwsze opowiadanie dla dzieci), a przez kolejne dziewięć – podręczniki w wydawnictwie edukacyjnym Nowa Era.

Uczyłem się rosyjskiego, angielskiego i perskiego, choć nie wiem po co, bo książki piszę po polsku. Jest ich już ponad pięćdziesiąt, m. in. o Panu Kuleczce i Wesołym Ryjku, ale także o smoku wawelskim i warszawskiej syrence, Józefie Piłsudskim i lotnikach dywizjonu 303.

Cenię tradycję, dlatego bardzo się cieszę, że teraz mogłem przyłożyć rękę do powstania zbioru świętokrzyskich bajek ludowych „Diabelska sól…”. Mam nadzieję, że Czytelników nie przerażą wiedźmy, diabły i wilki, jakie pojawiają się w tych opowieściach, lecz przeciwnie – utwierdzą w przekonaniu, że dobro zawsze zwycięża.

Etnograf Muzeum im. Władysława Orkana w Rabce – Zdroju, badacz terenowy, absolwent Etnologii UMK w Toruniu. Pracowała w Działach etnograficznych Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej i Muzeum-Orawskim Parku Etnograficznym w Zubrzycy Górnej. Działacz Inicjatywy CzeRemCha, współzałożycielka Mikrohistorii Rabczańskich, pomysłodawczyni wielu działań około muzealnych – współautor filmów: “Zabawka ludowa”, “Heródek”, kurator i współautor scenariuszy wielu wystaw czasowych w Muzeum im. Władysława Orkana w Rabce – Zdroju (m.in. „Zabawki ludowe…”, „Heródek orawski Nikifor” oraz „Gdzie TUROŃ chodzi…, czyli rzecz o dawnych kolędnikach”.) Autorka scenariuszy lekcji muzealnych. W kręgu jej zainteresowań leżą wszelkie mikrohistorie, etnopsychiatria i antropologia rzeczy.